Een verhaal zonder einde

Het begon in zijn gedachten,
Die wil om te helpen.
Ver van huis,
Het gevoel geroepen te worden.
Hij stapte zonder aarzeling op de boot,
Naar een plaats die hij nog nooit had gezien.
Een plaats die hij thuis zou noemen.
Jaarlijks vertrekken honderden mensen,
Naar ver afgelegen gebieden.
Zijn voorbeeld volgend.
De Damiaanactie, Plan International, SOS Kinderdorpen,
Allemaal willen ze helpen.
Waar ze ook maar kunnen,
Waar ze nodig zijn.

Karolien Borghlevens

Advertenties

Een zee van bootjes

Een kleine groep bootjes,
Vaart naar de kust van Molokaï.
Een zieke neemt de peddels in handen,
Brengt hen naar de parelwitte stranden.
Het schip maakt rechtsomkeer.
Geen weg naar huis meer.
Zoute tranen over hun wangen,
De pijn van het naar huis verlangen.
Geen moeder meer,
Geen vader.
Wachten op hun ontmoeting met de Heer.
Hun voeten raken voor het eerst het zand,
Van dat lange witte strand.
Dit is het einde,
Maar ook het begin.

Karolien Borghlevens