Barmhartigheid: dat is wat telt!

Op 8 december 2015 opende paus Franciscus een bijzonder Jubeljaar van de Barmhartigheid. Wereldwijd worden gelovigen en al wie zich aangesproken voelt, uitgedaagd de weg van de Barmhartigheid te gaan.  De Barmhartigheid vormt de kern van het Evangelie dat Jezus verkondigde. Dit jubeljaar is dan ook een uitnodiging aan de Kerk om niet te kiezen voor het vernietigende oordeel of de onbarmhartige uitsluiting van mensen, maar voluit de kern van het Evangelie te verkondigen en te belichamen.

“Wees barmhartig, zoals jullie Vader in de hemel barmhartig is”, zo spoort Jezus zijn volgelingen aan en hij onderstreept ook dat het niet zozeer offers zijn die de Vader plezieren als wel de werken van Barmhartigheid. Deze weg van Barmhartigheid gaan is kiezen voor liefde, mildheid, begrip, respect, vergeving, verzoening en nabijheid, in alles en voor allen. En paus Franciscus plaatst terecht de Kerk in de Wereld en nodigt al wie het hart op de juiste plaats heeft uit een cultuur van Barmhartigheid gestalte te geven in het gezin, op het werk, in de maatschappij en haar instellingen. Het is een cultuur van het leven ten volle en in respect voor onze medemens.

Advertenties

Op weg naar Kerstmis

De Advent is een tijd van verlangen. Vol hoop en verwachting hunkeren mensen naar licht in de duisternis. Het koude, kille weer en de lange donkere avonden doen verlangen naar knusse gezelligheid en warme geborgenheid. Verlichte etalages, winkelzondagen, kerstmannen- en markten, drommen mensen in de straten kondigen het kerstfeest aan. Of het kerstfeest ook Kerstmis is, is een andere vraag. Terwijl we op zoek gaan naar een passend kerstgeschenk en een origineel kerstmenu bedenken, raakt de essentie van Kerstmis vaak ondergesneeuwd. Misschien kunnen we opnieuw authentiek Kerstmis vieren door op zoek te gaan naar die ondergesneeuwde betekenis van Kerstmis.

Copyright Welzijnszorg

Copyright Welzijnszorg

Laten we het ons voorstellen: kerstnacht in de melaatsenkolonie op Molokaï in de tijd van Damiaan. Damiaans kerk, de Sint-Philomenakerk, zit propvol. De inwoners van de nederzetting wonen druk de middernachtmis bij. Het koor en de twee organisten zorgen voor muzikale omkadering. Het kaarslicht vult de kerk met licht en warmte. De kerk is een lichtbaken op het donkere eiland. Een door de ziekte getekende Damiaan gaat voor en kan zich nauwelijks staande houden. Op die onherbergzame plek, een ballingsoord voor velen, ook daar komt God onder de mensen. De melaatsen met hun misvormde aangezichten en verminkte ledematen kijken ons aan. De melaatsen zijn meer dan hun ziekte. De melaatse zijn mensen, medemensen. Wenden wij onze blik van hen af of proberen wij hen aan te kijken, recht in de ogen, als mensen. Damiaan deed het ons voor ook al kostte het hem ook moeite. En bij iedere aanblik, bij ieder oogcontact, werden ‘zijn’ melaatsen meer mens. Ook hij zelf werd erdoor geraakt. In de aanblik van het gelaat van een zieke medemens ervoer hij Gods aanwezigheid.

Copyright Welzijnszorg

Copyright Welzijnszorg

In deze donkere dagen ontsnappen ze nog meer aan onze aandacht: onze medemensen in nood. Hoe beantwoorden wij een smekende blik van een arme bedelaar? Wat doen wij als een naaste familielid of een verre vriend of vriendin wat van onze kostbare tijd vraagt voor een goed gesprek? Laat het ons koud of verwarmt het ons hart? Je kan als mens geen dak boven je hoofd hebben. Dan ben je dakloos en hoop je ergens onderdak te krijgen. Maar je kan je als mens met een dak boven je hoofd ook reddeloos verloren voelen. Dan is je ziel dakloos. Je hoopt dan op de liefdevolle genade van God en je medemens. Laten wij de deuren van ons huis en de deuren van ons hart openen voor deze mensen.

Copyright Welzijnszorg

Copyright Welzijnszorg

Dan is de Advent niet enkel een tijd van verlangend en hoopvol uitzien naar het licht. Meer nog is het samen met onze medemensen in nood uitkijken naar het licht, naar een hoopvolle en menswaardige toekomst voor iedereen. Zo worden we samen meer mens. Ieder jaar opnieuw roept een klein en weerloos kindje in een kribbe onder een schamel dak ons op weer en meer mens te worden. ‘Mens worden’ is de ware betekenis van Kerstmis en dat telkens weer opnieuw.

Ruben Boon, projectleider Damiaan Vandaag