Onbaatzuchtig

Er waren obstakels, tegenkantingen,
de wind in een verkeerde richting.
Tegen hellingen botsten woorden.

De doorzetting van één man
veranderde de levensomstandigheden
van zij die werden vergeten. Samen
maakten ze het leven draaglijker.

Het geloof, hoe moeilijk ook boog
hun twijfels om in waardigheid.
Pater Damiaan en zijn mensen zetten
Gods oneindige liefde op wereldkaart.

Erika Destercke

Damiaan inspireert Rob (deel 4)

We leven in het Westen nog steeds in een zeer welvarende regio. Maar is het normaal dat het zelfdodingspercentage zo hoog is? Hoe is zo iets mogelijk? We hebben preventieve structuren met hopen. Waarom helpt dit dan niet?

Ooit schreef ik in lang vervlogen tijden een verhandeling met als titel: “Op technologisch vlak reiken we voorbij de zon maar op het menselijke vlak kruipen we nog op handen en knieën op de aarde rond.”. Deze verhandeling heb ik niet bewaard. Er bestonden toen nog geen elektronische gegevensdragers.

Hemel

Ik droom van een zorgzame en duurzame wereld waarin in iedere mens zijn plek heeft en iedereen kan delen in de welvaart. Met kleine veranderingen is dit al mogelijk. Laat ons terug gaan naar het essentiële, het respecteren van de mensenrechten (ook in het dagelijks leven vb onze naasten niet nodeloos pijn doen), iedereen gelijkwaardig behandelen, een eerlijke verdeling van de natuurlijke en financiële rijkdommen, moet het altijd maar meer en meer of beter en beter gaan, gewoon elkaar groeten op straat, niet zo jachtig leven, het hart laten spreken (beginsel congregatie van Damiaan), technologie in functie van humane doeleinden en niet louter puur economisch,….

Damiaan330

Ik weet dit is een beetje tegen de natuur van de mens in maar wandelen op de maan was in de tijd van Damiaan ook een utopie. Als we dit zouden betrachten, dan zou het kostenplaatje van de gezondheidszorg plots wel betaalbaar zijn. Ik ben helemaal niet tegen onze samenleving want ik hou zielsveel van mijn medemensen. Ik wil enkel oproepen tot een wereld in de geest van Damiaan. Damiaan is voor mij een broer, voorbeeld en tochtgenoot geworden. Dat hij voor iedereen zulke tochtgenoot mag zijn!

Rob Sleurs

 

Damiaan inspireert Rob (deel 3)

Voor wie zou Damiaan vandaag in de bres springen?

We denken aan zieken, andersvalide mensen, armen, werklozen en mensen die anders zijn en denken. Zij leven niet letterlijk uitgesloten zoals de melaatsen van Damiaan op Molokaï. Maar daarom is hun uitsluiting niet minder pijnlijk en vernietigend. Damiaan had in het bijzonder oog voor armen en uitgestoten mensen. Hij heeft echter nooit iemand genezen maar genas wel de ziel van zijn mensen door te zorgen dat zij hun menswaardigheid terug kregen. Dit is zeer belangrijk voor het welzijn van mensen. Hij liet hen als het ware terug mens zijn. Hij heeft ook de problemen van deze groep mensen onder de aandacht van de wereld gebracht.  Hij was een toonbeeld van tolerantie door iedereen te respecteren en te helpen ongeacht hun levensbeschouwing. Het is ook bekend dat hij een nogal stugge persoon was maar hij is er in geslaagd soepeler te worden. Dit kan zowel de maatschappij als de uitgeslotenen tot voorbeeld zijn. Damiaan heeft zelf ook te lijden gehad onder ziekte en uitsluiting. Ongetwijfeld was hij een voorbeeld voor zijn mensen.

Copyright Damiaan Vandaag

Copyright Damiaan Vandaag

Mensen hebben voorbeelden nodig, iets of iemand om zich mee te associëren. Meestal zijn dit onze medemensen, de maatschappij. De uitgestoten mensen missen al te vaak voorbeelden. Met Damiaan hebben zij zulk voorbeeld. Iemand die in hun schoenen gestaan heeft en er toch nog het beste van gemaakt heeft op een voorbeeldige manier. Damiaan kan ook als inspiratie dienen voor hen die deze mensen willen helpen. Hulpverleners kunnen ook ontmoedigd en uitgesloten geraken. Dit is in het verleden en nu duidelijk zichtbaar in onder andere de Damiaanactie en figuren zoals Mgr. Oscar Romero. Damiaan is al het ware een geweten, iemand die de aandacht op de uitgesloten mensen richt.

Copyright Damiaan Vandaag en Rob Sleurs

Copyright Damiaan Vandaag en Rob Sleurs

Het is duidelijk dat zijn patroonschap in beide richtingen, de uitgeslotenen zelf en de hulpverlener en maatschappij, heilzaam kan werken. Hij maakt een verbinding mogelijk tussen alle actoren. Dit kan er toe bijdragen dat de uitgesloten mensen zich minder uitgesloten gaan voelen. Uit eigen ervaring heb ik dit al mogen ervaren welke kracht en troost er van Pater Damiaan uitgaat.

Nog enkele voorbeelden geven van situaties waar er echt goed met mij wordt omgesprongen en die echt deugd doen:

Mijn hond, een golden retriever, is hier het beste voorbeeld van. Aan zijn gedrag ’s ochtends kan ik zien of ik een goede of een minder goede dag heb. Er zijn maar weinig mensen die ik ken die hier in slagen, men probeert uiteraard wel maar ….

Copyright Damiaan Vandaag

Copyright Damiaan Vandaag

Ik zelf stap graag en heb een zeer goed oriëntatievermogen. Ze noemen mij de wandelende GPS. In de wandelclub lees ik vaak de kaart of weet nog goed hoe de wandeling loopt. Door mijn beperking heb ik soms echter last met moeilijk begaanbare paden. Mijn medewandelaars hebben dit door en zeggen mij dan  “Rob neem je niet best die weg”. Deze mensen doen mij vaak aan Damiaan denken.

Een tip wil ik dus meegeven: zie ook de mogelijkheden, de mens achter de beperkingen! Weet dat mensen kunnen groeien en vaak verborgen talenten hebben. Wordt vervolgd.

Damiaan inspireert Rob (deel 2)

Enkele maanden later kreeg ik mijn sportongeval. De vooruitzichten naar de toekomst  waren zeer slecht. Ik zou nooit meer zelfstandig rechtop kunnen zitten . Laat staan dat ik ooit nog zou kunnen wandelen, zwemmen en fietsen. Toen stortte mijn wereld in. Maar ik bleef bidden tot Damiaan met psalm 42: “Wie zorgt draagt voor de minsten, hem steunt de Heer als hij zelf ziek te bed ligt”. Door dit gebed heb ik steeds moed en vertrouwen gehad in de toekomst. Gelukkig ging het altijd iets beter.

Copyright Damiaan Vandaag

Copyright Damiaan Vandaag

Ik heb veel Damiaanklonen ontmoet in de hulpverlening: dokters, verpleegkundigen, kinesisten, sommige vrienden. Ik had ook het gevoel niet alleen te zijn en ik voelde met lotgenoten mee “Wij beperkten, wij gehandicapten”. Je zelf weer integreren in de samenleving is niet simpel. Toen merkte ik echt hoe hard onze samenleving is.
In deze periode las ik in de biografie van Damiaan dat hij ’s nachts  vertroosting vond in het bidden van de rozenkrans, meer bepaald in het overwegen van de droevige mysteries.
Dit heeft mij ook vertroosting gebracht en gesterkt op mijn weg. Het heeft mij in 2012 geïnspireerd om de kruisweg op mijn eigen leven en dat van andere andersvalide mensen te leggen.

DSC_0015

Copyright Damiaan Vandaag

Het resultaat kan je hieronder lezen:

1 veroordeling: etiket opgeplakt en uitgesloten, vingerwijzing
2 neemt kruis op: neemt moed en probeert deel te nemen aan de maatschappij
3 1ste val : ontoegankelijkheid, barrières, vooroordelen
4 ontmoeting moeder: krijgt steun, een schouderklopje
5 Simon helpt kruis dragen: hulp door heilige pater Damiaan van Molokaï
6 Monica veegt hoofd af : hulpverlening
7 2de val: ontmoediging, deksel op de neus
8 wenende vrouwen: verwijzing naar ook jullie kan het overkomen, krokodillentranen
9 3de val: betutteling, klein houden
10 beroving kleren: monddood maken, over iemand heen praten
11 vastnagelen: in een wurggreep houden, vooroordelen
12 kruisiging: machteloosheid, ogen en oren wijd open gesperd maar mond gesnoerd
13 kruisafneming: koestering in schoot Damiaan
14 graf: liggende meditatie
15 Pasen: zorgzame wereld

 

 

Ik moest mijn eerdere gedachte van toen ik als vrijwilliger met kansarme jongeren werkte, bijstellen. Ik dacht dat ik het begreep, maar ik begreep er niets van. Het is verschrikkelijk. Dit is de hel. Ik voelde me dikwijls zoals in een getto omdat men goed bedoeld dacht van: “we begrijpen Rob”.

Dit illustreer ik best met voorbeelden, waar van het ene al grappiger dan het andere.
De dingen verlopen na mijn ongeluk soms wat trager, dus men denkt automatisch “Oei dat kan hij niet, kom we nemen het over”. Deze betutteling deed mij denken “Oei kan ik nu echt niets?”. Dit is nefast voor een mens. De melaatsen van Damiaan deden ook alles trager , maar mochten wel doen wat ze konden op een rustige en menselijke manier. Damiaan gaf hun waardigheid terug.

Copyright Damiaan Vandaag

Copyright Damiaan Vandaag

Nu een grappig voorbeeld:
Ik doe aan nordic walking(stappen met een soort skistokken). Op een winteravond moest ik een kruispunt oversteken. Plots stopt er een wagen.De bestuurder komt naar mij toe en pakt mijn arm vast. Ik verschrik en zeg:  “Wat krijgen we nu?”  De dame antwoordt : “Ik moet u de straat over helpen, gij zijt toch blind”.
Ik antwoord: “Mevrouw kijk eens goed naar de kleur van mijn stokken, deze zijn niet wit, dus ik ben niet blind, maar ik hoop als je ooit een echte blinde tegenkomt dat je zal stoppen en hem eerst vragen of hij hulp nodig heeft, want anders krijgt die persoon misschien een hartaanval of zo!” . Wordt vervolgd.