Damiaan inspireert Rob (deel 1)

Wie is Rob Sleurs?

Ik zag het levenslicht in 1973 in Leuven . In mijn geboortestad liep ik school om daarna bij GroepT mijn ingenieursstudies in de informatietechnologie aan te vatten. Mijn levenspad liep niet altijd over rozen omdat ik hooggevoelig ben. In 2002 heb ik een trombose gekregen door een sportongeval. Dat heeft invloed gehad op mijn hersenen. Het maakt het leven voor mij niet eenvoudig. Damiaan is voor mij steeds een steun geweest in mijn kinderjaren en ook vandaag.

Copyright Damiaan Vandaag

Copyright Damiaan Vandaag

Damiaan leren kennen

Ik ben geboren en getogen in de regio van Damiaan. Mijn grootvader langs moederskant ging iedere dag van Haasrode met de fiets naar Leuven om de eucharistieviering in de crypte van Damiaan bij te wonen. Op mijn 10de nam hij mij  mee naar de crypte en vertelde daar het verhaal van Damiaan. Hij voegde er aan toe dat deze Damiaan heel belangrijk kon zijn in mijn verdere leven: een voorbeeld en toeverlaat. Voor mijn grootvader was Damiaan allang heilig voor de officiële zaligverklaring en latere heiligverklaring.

Nadien als ik in de buurt van Tremelo kwam kreeg ik het steeds koud en warm, want ik moest steeds aan Damiaan denken. Op school en in de jeugdbeweging werd er ook over Damiaan gesproken. Toen men mij vroeg om in Gasthuisberg patiënten naar de kapel te brengen was mijn antwoord een volmondig ja! Hier heb ik Damiaan een stukje mogen ervaren. Deze mensen genezen kon ik niet, maar ik kon hen wel in gebed daadwerkelijk nabij zijn.

Copyright Damiaan Vandaag

Copyright Damiaan Vandaag

Ik putte steeds veel vertroosting door gebed in de crypte bij het graf van Damiaan. Door mijn hooggevoeligheid was ik soms wat geïsoleerd, de vreemde eend in de bijt. De wetenschap stond toen nog niet waar ze vandaag staat. Ik ben koppig blijven doorzetten om te geraken waar ik wilde geraken, Damiaan deed ook zo. Dit heb ik wel pas later ontdekt. Stilaan bloeide ik meer open en vond ik mijn plekje in deze wereld.

Ik ging uiteindelijk werken en zocht ook vrijwilligerswerk : kansarme jongeren laten kennismaken met de wondere wereld van de informatica. In mijn omgeving zei men tegen mij: “dit is nutteloos, die hebben daar toch niets aan”. Toen gaf Damiaan mij het voorbeeld om dit toch te doen, want iedereen heeft recht op een plaats in deze samenleving. Een goede algemene kennis van informatica is hierbij ongetwijfeld belangrijk.

Damiaan kon zijn mensen niet genezen maar hij zorgde er wel voor dat ze verder konden en gaf hun nuttige bezigheden en verantwoordelijkheid. Kortom hij gaf hun een menswaardig bestaan . Zelf hebben deze jongeren mij ook veel dingen bijgebracht  op technisch en menselijk vlak. Toen dacht ik dikwijls bij mijzelf: “Zo leven moet toch moeilijk zijn, ik begrijp hen volkomen”. Wordt vervolgd

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s