Wees waakzaam

Talrijke vluchtelingen gaan in een gammel bootje op zoek naar een betere toekomst op een ander continent. Dat land van melk en honing zullen ze nooit zien. Ze laten het leven erbij. De zee herbergt hun lichamen. Hun dromen komen de hemel toe. Wat drijft hen toch de gevaarlijke oversteek te maken? Vaak is het oorlog, geweld, honger en armoede. Handelaars in mensenwaar trachten munt te slaan uit het driftige verlangen van velen naar een menswaardig leven. Ze verkopen all-inn formules naar onbestaande paradijzen. Geldzucht maakt mensenlevens van geen tel. En als zo een lekkende schuit dan toch de kust weet te bereiken, wie kijkt dan naar hen om?

Bootladingen zieke mensen

Dag en nacht kwamen bootladingen zieke mensen aan, toen Damiaan in de melaatsennederzetting op Molokaï werkte. Stormachtig weer, een onstuimige zee hielden de kapiteins niet tegen hun vracht en passagiers zonder pardon in kleine bootjes aan land te sturen. Kortom, de zieke mensen werden zonder meer gedropt en de kapitein maakte rechtsomkeer. Wie keek naar hen om?

Arthur Mouritz, toenmalig residerend arts op Molokaï, noteerde volgende episode:

“Rond middernacht kwam de stoomboot Mokolii met vracht en 40 passagiers aan bij Kalaupapa. De zee was uiterst ruw. De golven beukten tegen de rotsen. De wind blies uit het noorden. Ijskoude regen viel met bakken uit de lucht. Als de handige Hawaiiaanse zeelui, onder de beste ter wereld, er niet waren geweest, zouden de kleine bootjes waarmee de passagiers aan land gingen, water maken, kapseizen en te pletter slaan op de rotskust. Als bij wonder gebeurde dit niet. Vracht en passagiers kwamen veilig aan. De passagiers waren echter door en door nat, door regen en zeewater. Het personeel van de melaatsennederzetting was niet onvoorbereid. Residerend priester Pater Damiaan en verantwoordelijke opzichter Mr. Ambrose Hutchison hadden voor dampend hete koffie en warm eten voor alle nieuwkomers gezorgd”.

Hartverwarmende gastvrijheid

Hartverwarmende gastvrijheid stelde de nieuwkomers dadelijk op hun gemak. In team maakte Damiaan zo van een ballingsoord een nieuwe thuis voor deze zieke gelukzoekers. “Damiaan was erg gastvrij. Hij maakte er een gewoonte van om wekelijks de stoomboten met passagiers op te wachten in Kalaupapa, de landingsplaats. Lange tijd kwamen de boten erg vroeg in de ochtend. Om niet te laat te komen, stond hij nog vroeger op. Zo was hij telkens de eerste of één van de eersten om de nieuwkomers te verwelkomen”, herinnert naaste helper en toeverlaat Jozef Dutton zich.

Wees waakzaam!

Wees waakzaam!, draagt Jezus zijn leerlingen op, want ik zal als vreemdeling aankloppen en jullie om eten en drinken, om kleding en onderdak vragen. Dat ik jullie niet slapend aantref. Talrijke ‘vreemde’ gelukzoekers kloppen op de deur van ons continent, ons land, ons huis, onze gastvrijheid. Kijken we naar hen om als broers en zussen of laten we geen indringers toe in de cocon van ons eigen comfortabele leventje? Wees dus waakzaam. Damiaan was waakzaam.

Ruben Boon

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s