Met hart en ziel

Lepra

Een vreselijke ziekte,
Lange tijd zonder medicijn.
Het was lang wachten op een vaccin,
Maar Damiaan stond gewoon op toen de dag kriekte.

Geen tijd om zich zorgen te maken,
Er was te veel te doen.
Er waren voor hem belangrijker zaken,
Wel honderd en een miljoen.

Dat hij zelf op een dag ziek zou zijn,
Kwam al eens op in zijn gedachten.
Hij kon zijn lot alleen maar afwachten,
Eigenlijk wilde hij alleen bij zijn melaatsen zijn.

Alles met hen delen,
Verdriet en geluk.
Hij probeerde hun wonden te helen,
Ook al leek alles stuk.
Hij gaf zich met hart en ziel,
Tot lepra ook hem aanviel.

Karolien Borghlevens

“In dit gedicht wil ik van hem een beeld schetsen als mantelzorger, iemand die beseft dat die zorg veel van hem zal eisen maar iemand die doorgaat met de zorg voor zijn mensen. Puur uit naastenliefde” (Karolien Borghlevens, vrijwilligster Damiaancentrum, Leuven)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s