Damiaan: zalig! (I)

PROLOOG : Liefde

Ik sprak de taal
van engel en mens
bezat alle geheimen en kennis
en had de gave der profetie
maar kende de liefde niet

Ik liep verblind langs oorlog en honger
en klonk als cimbaal
of rinkelend bekken

een eiland was ik
een ijsschots

tot de hand van de herder me raakte
die in een labyrinth van kleur
me wees op het rood van liefde.

(Wouter De Bruyne, Misboekje Zaligverklaring P. Damiaan, 4 juni 1995)

Advertenties

Schotse beroemdheid verdedigt Damiaan met vuur

Op 15 april 1889 stierf Damiaan in de melaatsennederzetting van Molokaï. De dood van Damiaan liet de gemoederen niet los. De loftrompet weergalmde luid. Toch klonk er hier en daar een valse noot. De Amerikaanse protestantse geestelijke Charles McEwen Hyde, ten tijde van Damiaan als zendeling aan het werk in de Hawaiiaanse hoofdstad Honolulu, begreep maar niet waarom de wereld niet ophield zijn bewondering te uiten over het leven en het werk van deze katholieke missionaris.

Charles McEwen Hyde (1832-1899)

Charles McEwen Hyde (1832-1899)

 

In een brief aan een bevriende geestelijke spreekt hij laster over Damiaan. Hoewel niet bedoeld voor publicatie, belandde de brief toch in de pers. De beroemde Schotse romanschrijver Robert Louis Stevenson, kreeg de brief in Sydney onder ogen en ontstak in een vlammende woede. In één ruk schreef hij een vurig pamflet ter verdediging van een beroemde dode. Gepubliceerd in een open brief ging deze repliek de wereld rond.

Robert Louis Stevenson (1850-1894)

Robert Louis Stevenson (1850-1894)

 

Stevenson heeft Damiaan echter nooit ontmoet maar hij leerde hem goed kennen in de verhalen van velen die hij ontmoette op Molokaï kort na Damiaans dood. Gewapend met de levendige herinneringen van velen die Damiaan wel gekend hadden, maakte hij brandhout van Hyde’s laster. Damiaan liet Stevenson niet meer los.

Zijn bewondering voor het werk en het karakter van ‘die heilige, de martelaar’, zoals hij Pater Damiaan noemde, bleef constant, en de geringste toespeling op de laffe aanval op de nagedachtenis van de overledene bracht een zichtbare opwelling van toorn en vuur teweeg op zijn gezicht en in zijn ogen,

zo vertelde zijn vrouw Fanny. Met zijn vlammende open brief deed een beroemde Schot Damiaans ster tot op vandaag helder schijnen.

Ruben Boon

Verlangen naar een hemel…

We verlangen allemaal naar de hemel waar God is,
maar we kunnen dat NU,
op DIT ogenblik waar maken:
door lief te hebben, zoals hij liefheeft
te helpen, zoals hij helpt
te geven, zoals hij geeft
te dienen, zoals hij dient
te redden, zoals hij redt.
De hele dag,
vierentwintig uur lang,
kun je met hem zijn:
door hem, die zich achter alle ellende verbergt, aan te raken.

Moeder Teresa van Calcutta, 1910-1997