Aankomst in een nieuw vaderland

Na een zeereis van bijna 5 maanden gaat de driemaster R.W. Wood  op 19 maart 1864, het feest van Sint-Jozef, voor anker in de haven van Honolulu [titelafbeelding: Haven van Honolulu, 1857, door F.H. Burgess] en zet Damiaan voet aan wal op kade. Hij is maar al te blij dat hij de onstuimige winden, grote stormen en de woelige zee overleefd heeft. In momenten van grote beproeving voelde hij de bijstand van de Goddelijke Voorzienigheid en de gebeden van het thuisfront. Immers, had de Heer zijn apostelen en zijn missionarissen immers niet beloofd bij hen te blijven tot het einde der tijden? Nu was het grote moment daar: de aankomst in zijn nieuwe vaderland.

Overdonderd en tegelijk zielsgelukkig pent de kersverse missionaris zijn eerste indrukken neer in een brief aan zijn ouders:

Ik kan u onmogelijk beschrijven hoe tevreden en blij het hart van een missionaris is, wanneer hij – na een overtocht van bijna 5 maanden, waarin hij samen moet leven met ketters en zelfs ongelovigen [het gaat hier om de protestantse bemanningsleden van het schip], die hun oren dichtstoppen zo gauw je begint te praten over onze heilige godsdienst – de kust ziet van je nieuwe vaderland, dat hij elke dag met zijn zweetdruppels moet besproeien om die onbeschaafde mensen voor de goede God te winnen.

Op 19 maart om 8 uur ’s morgens kwamen we aan in de hoofdstad van de Sandwich-eilanden [Hawaii-eilanden]. Toen we met een sloep aan land gingen, kwam een groot aantal halve zwarte mensen van alle kanten toegelopen om ons te zien. Ze stonden erg verbaasd bij het zien van die katholieke missionarissen, vooral de tien in het wit geklede Zusters.

Kathedraal Honolulu, copyright Damiaan Vandaag

Kathedraal Honolulu, copyright Damiaan Vandaag

Pater Modest, overste van de missie, stond ons daar op te wachten: hij bracht ons direct naar de kathedraal, voor een H. Mis met Te Deum, om God te danken voor de gelukkige overtocht. Daarna kwamen alle bekeerlingen ons begroeten. De twee eerste dagen heb ik meer dan 1000 mensen een hand gegeven. De eerste zondag was het stichtend te zien hoe godvruchtig de kerkgangers zich gedroegen. ’s Morgens in de eerste twee missen waren er meer dan 300 communicanten. In de hoogmis ging bisschop Maigret voor, een oude en versleten man die hier al meer dan dertig jaar is. Pater Herman liet zijn Hawaiiaans koor prachtig zingen. Zoiets heb ik nooit eerder gehoord.

Bisschop Louis Maigret, copyright Damiaan Vandaag

Bisschop Louis Maigret, copyright Damiaan Vandaag

Een derde van de eilandengroep is intussen katholiek. Onder de katholieken vindt men zeer godsvruchtige mensen. Meestal dragen ze hun paternoster om de hals. De Hawaiianen zoeken niet naar goud en zilver. Ze denken niet zozeer aan de dag van morgen. Ze zijn al tevreden met voldoende taro, eten, dat niet te duur is. Van hun kleding maken zij geen spel. De mannen dragen niet veel meer dan een broek en een soort van hemd. De vrouwen hebben een lang, loshangend kleed. Ze dragen geen hoed en lopen zonder schoeisel. De Hawaiianen hebben een goed hart. Je hoeft niet bang te zijn bestolen te worden. Bijna alles is gemeenschappelijk hier.

Groep jongeren die op traditionele  manier met de handen 'poi' eten. Copyright Damiaan Vandaag

Groep jongeren die op traditionele manier met de handen ‘poi’ eten. Copyright Damiaan Vandaag

 

Heeft iemand geen eten, dan schuift hij bij andermans tafel aan. Hun huizen zijn meestal in hout opgetrokken, althans in de stad. Buiten de stad wonen ze in kleine hutten. De vloer is bedekt met een mat waarop de ganse familie gewoonlijk slaapt, eet en werkt. De taal schijnt niet echt moeilijk te zijn. Binnen vijf maanden hoop ik te kunnen preken in het Hawaiiaans. Ik studeer de taal elke dag.

Hawaiianen voor een traditionele grashut. Copyright Damiaan Vandaag

Hawaiianen voor een traditionele grashut. Copyright Damiaan Vandaag

Ziehier lieve ouders al het bijzonderste dat ik voor het moment kan zeggen over mij nieuwe thuisland. Later als ik de gelegenheid heb, hoop ik u er meer over te schrijven. Nu moet ik u nog iets vragen. Bid alsjeblieft veel voor mij. Ik sta immers op het punt priester gewijd te worden … Ja, lieve ouders, vraag de goede God dagelijks voor mij dat ik mag blijven volharden, dat ik een goed missionaris mag zijn, en, na lang in de wijngaard van de heer gewerkt te hebben, in uw gezelschap mag komen om voor altijd die goede God te aanschouwen. Broeder Damiaan

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s