Wie was Damiaan?

De kapeldeur stond op een kier. In een oogwenk vloog de deur open en een jonge priester stapte over de drempel om ons welkom te heten. Zijn toog was versleten en verschoten, zijn haar zat in de war als bij een schooljongen, zijn handen waren gevlekt en eeltig door zwaar werk, maar gezondheid straalde van zijn gezicht en heel zijn manier van doen had iets jongensachtig. Zijn luide lach, zijn gulle sympathie en zijn inspirerende aantrekkingskracht zijn de typische kenmerken van iemand die onder alle omstandigheden goed werk doet en die, in dit geval, een terrein heeft gekozen waar hij het allerbeste werk kan doen. Dat was Pater Damiaan, de priester die zichzelf had verbannen, de enige gezonde man te midden van zijn kudde melaatsen.

We werden met aandrang uitgenodigd om bij hem te blijven eten. De goeie ziel, hij wist dat hij ons uitnodigde aan de allersoberste van alle maaltijden, maar we waren geweldig welkom om te genieten van het beste dat hij had. Toen wij hem zeiden, dat er op dat moment elders een maaltijd voor ons werd klaargemaakt en dat we heel de reis vanaf Honolulu boter, meel en andere delicatessen met ons hadden meegesleept, stond hij erop een kip aan ons menu toe te voegen, met zijn beste wensen en zijn zegen.

Nadat hij met een paar woorden de groep lepralijders uit elkaar had laten gaan (…) haalde hij uit zijn huisje een handvol graankorrels. Hij strooide wat korrels uit op de grond van het kerkhof en maakte daarbij een heel apart geluid. In een oogwenk kwamen van alle kanten zijn kippen aangevlogen. Het leek wel alsof zij in zwermen uit de hemel kwamen vallen. Ze streken neer op zijn armen en pikten de korrels weg uit zijn handen. Ze vochten om een plekje op zijn schouders en zelfs op zijn hoofd. Ze overdekten hem met liefkozingen en met veren. Hij stond tot aan zijn knieën middenin een troep hoenders waar iedere kippenfokker jaloers op zou zijn. Ze waren zijn trots en zijn speelgoed. Toch offerde hij een koppel ervan op het altaar van de vriendschap en liet ons in vrede heengaan. Dat nu was Pater Damiaan in Kalawao.

In 1884 bracht de Amerikaanse professor en schrijver Charles W. Stoddard een bezoek aan de melaatsennederzetting van Molokaï. Hij schreef zijn indrukken neer in een beklijvend en meeslepend werkje getiteld The Lepers of Molokai (1886). Bovenstaand fragment komt uit dit boekje dat Damiaan wereldwijd bekendheid gaf.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s