Een bijzondere vrijwilliger

In deze week van de vrijwilliger (28 februari tot 8 maart 2015) staan we graag even stil bij een bijzondere vrijwilliger.

Op zondag 4 mei 1873 verliet hij zijn werkplek op het eiland Hawaii (Hawaii-eilanden) om een kerkwijding op het naburige eiland Maui bij te wonen. Na de kerkwijding hield de bisschop zijn missionarissen nog even samen om een prangende kwestie de bespreken: de miserabele toestand van de melaatsen op het eiland Molokaï. Ze hadden nood aan iemand die hen nabij was en zich om hen bekommerde. Vier jonge missionarissen boden zich vrijwillig aan. Hij ging als eerste naar de melaatsennederzetting van Molokaï. Hij zou er uiteindelijk de komende zestien jaar van zijn leven geven aan deze mensen uit de samenleving verbannen. Hij was vastbesloten. Immers, wie zichzelf zo spontaan geeft, krijgt het honderdvoud terug. Zo staat het geschreven. Ja, het werd zijn levenswerk. “Ik ben gelukkig mijn arme , ongelukkige, en verbannen mensen te kunnen helpen en troosten”, zo schrijft hij aan zijn familie, vrienden en collega’s. En zoals het bezielde vrijwilligers kenmerkt, deed hij alles met hart en ziel, dag en nacht. “Zijn werkzaamheden namen nooit een einde. Van de Mis in de vroege morgen tot lang nadat zijn parochianen waren gaan slapen, was hij bezig. Als hij dan tenslotte toch zijn bed had opgezocht, lag hij nog dikwijls wakker, plannen makend voor de toekomst of wachtend tot hij geroepen werd om de angst van zieken of stervenden te verlichten” (getuigenis Charles Warren Stoddard 1886). “Toen hij de eerste nacht onder de pandanusboom lag en naar de sterren keek terwijl hij de gebeurtenissen van de voorbije dag overdacht, ging hem plots een licht op: hij was de stem van God om de mensen te troosten, hij was de handen van God om hun wonden te verzorgen, hij was de oren van God om naar hun klachten te luisteren, hij was het hart van God om van hen te houden”. (naar Herman Van Campenhout, damiaan@godmail.com, Sint-Niklaas: Abimo Uitgeverij, 2009, p.81).

Dat deze bijzondere vrijwilliger iedereen mag blijven inspireren tot een troostend woord, een helpende hand, een luisterend oor, een liefhebbend hart. Zo spontaan. Zo menselijk. Zo hartverwarmend.

Ruben Boon

Copyright afbeelding: “Father Damien of Molokai”
door Peggy Chun, Magdalena Hawajska en de studenten van Holy Trinity School, Hawaii

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s