De blik van God

Zondag 15 februari zond VRT de TV-mis uit vanuit de Basiliek Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel. Voorganger pastoor Luc Van Hilst hield volgende homilie.

Broeders en zusters,

Bijna tien jaar geleden werd Jozef De Veuster, de toen nog zalige pater Damiaan, verkozen tot grootste Belg. Zijn leven bij de melaatsen van Molokaï spreekt ook in onze tijd tot de verbeelding en tot het hart. Gelukkig maar. Zijn inzet heeft een wereldwijde solidariteit met de melaatsen op gang gebracht. Mensen toen en nu huiveren bij de gedachte dat deze zieken verbannen werden in een afgesloten transitzone in afwachting van het onvermijdelijke kerkhof. En hoewel de samenleving haar verantwoordelijkheid moet nemen en zich bewust moet zijn van het gevaar van de besmettelijke melaatsheid, de zieke blijft een mens en smeekt om een menselijke behandeling. Angst kan leiden tot een wrede omgang met mensen. Denk maar aan het ebolavirus en onze omgang met wie er door besmet zijn. Gelukkig zijn er ook nu mensen als pater Damiaan die de mens blijven zien en liefhebben, ook al is hij ziek en maakt hij ongewild ziek.

In het Oude Verbond was er ook melaatsheid en de ferme, duidelijke omgang om de samenleving te beschermen tegen gevaar. We hebben het voorschrift gehoord in de eerste lezing. De zieke weet wat hem te wachten staat: hij dient apart te wonen, buiten het kamp en de enige communicatie die hem gegund wordt is het uitroepen: onrein, onrein! Het voorschrift drukt zin uit voor realiteit en verantwoordelijkheid. Er bestaat wel degelijk een gevaar voor de samenleving.

Het voorschrift heeft echter nog een diepere grond. De onreinheid betreft niet alleen de buitenkant, ook de binnenkant. De melaatse wordt ook veroordeeld want zijn vreselijke ziekte wordt beschouwd als een straf van God. Hij moet wel iets ergs uitgestoken hebben, hij of zijn familie. Niet alleen zijn huid is onrein, hij is onrein, helemaal en er is geen redding mogelijk. Niet van buiten en niet van binnen. Hij is een levende dode die afgesneden is van iedere relatie, die met de mensen en die met God. Ook de priester heeft gesproken, de duidelijke taal van de verbanning.

In het Nieuwe Verbond vergaat het de melaatse heel anders. Jezus, God zelf, ziet hem en raakt hem aan. Een houding die haaks staat op de duidelijke wet die nochtans goddelijk wordt genoemd. Jezus herstelt de relatie, die met de mens en die met God. In plaats van zichzelf ‘onrein’ te horen roepen, hoort de zieke de stem van God: ‘Ik wil, word rein!’. Het verschil tussen oud en nieuw, is het verschil tussen dood en leven en God zelf maakt dit verschil. Niet de duidelijke wetten en voorschriften, niet de zin voor realiteit en verantwoordelijkheid, maar de liefde die risico’s neemt, dwaze risico’s als het aanraken van een melaatse. Jezus ziet en redt.

Copyright Damiaan Vandaag

Copyright Damiaan Vandaag


Dat is de roeping en de zending van elke christen, van elke navolger van Christus. ‘Niet het eigen voordeel zoeken, maar dat van de gemeenschap opdat allen gered worden’, zegt Paulus. Niet oordelend en veroordelend in de wereld staan, maar reddend. Een echte gemeenschap is daar waar mensen elkaar niet uit het oog verliezen. Een echte christelijke gemeenschap is daar waar mensen elkaar als broeders en zusters blijven zien en liefhebben en redden. Kijken naar elkaar met de blik van God die niet veroordeelt, maar redt, allen nog wel.

Op deze plaats [Basiliek van Scherpenheuvel] heeft pater Damiaan voor zijn vertrek naar de missie gebeden om een goede missionaris, een goede navolger van Christus te mogen worden. En hij heeft Christus nagevolgd, letterlijk het evangelie van vandaag. Hij heeft de verbannen, veroordeelde melaatsen van Molokaï broederlijk aangeraakt met de dwaze liefde van God en ze werden weer mens. Hij heeft het verschil gemaakt tussen dood en leven.

Op deze plaats horen wij vandaag Jezus zeggen: ‘Ik wil, word rein’, zodadelijk gaan wij Hem antwoorden in onze geloofsbelijdenis dat wij dat ook willen. Straks zal Hij ons in de communie aanraken met zijn eigen lichaam, zich helemaal aan ons toevertrouwen en wij zullen dankbaar beamen. Zoals Damiaan destijds, kijken wij naar hetzelfde genadebeeld. Maar hebben we ook hetzelfde gebed tot Onze-Lieve-Vrouw? Help mij dat ik een goede missionaris, een goede navolger van Christus mag worden.

Luc Van Hilst

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s