Hij leeft!

Onlangs bezochten we iemand in het Geriatrisch Centrum (WZC Damiaan) in Ninde (Tremelo). Dat ligt in de Pater Damiaanstraat. Het trof me, want de foto bij zijn heiligverklaring op 11 oktober 2009 hangt sedertdien voor mij op mijn bureau. Jozef De Veuster, de latere Pater Damiaan, was een man met een droom en daar gaf hij zijn leven voor.
Zijn eenvoud en daadkracht blijven hem sieren.

Vóór het Centrum, midden een grasperk, trof ons een immens beeld gemaakt door Simon Levi. Op het bijhorende plaatje lazen we de titel: Zelfgave. We maakten er bijgaande foto van: twee handen die mekaar raken, maar duidelijk zoekt de gebogen hand steun bij de gestrekte.

copyright Louisa Janssens

copyright Louisa Janssens

In de onthaalbrochure van het Centrum schrijft Pater Robert Desmet dat dit kunstwerk verwijst naar Pater Damiaan, die zich totaal gaf aan de melaatsenkolonie op Molokaï. Daar werd hij voor die mensen hun steun en toeverlaat. Als een gezonde boerenzoon uit Tremelo vertrok hij naar het eiland om de meest uitgestotenen nabij te zijn met zijn hulp, zijn bemoediging en zijn groot geloof.
Deze handen duiden echter ook op wat nu elke dag gebeurt in het Geriatrisch Centrum, waar mensen beroep doen op dokters en verplegend personeel om hun het leven draaglijk te maken.

De zieke die we bezochten, was tevreden. Hij had leren leven met zijn beperking. Dat had hij voor een groot stuk te danken aan de vele zorgverleners, die hem al maanden bijstonden met raad en daad. En eindeloos geduld.
Bij het weggaan, wilde ik toch nog even een dienstdoende verpleegster aanspreken en ik onthutste haar duidelijk met mijn vraag: ”Leeft de geest van Pater Damiaan hier nog in het ziekenhuis?”

Die vraag kreeg ze duidelijk niet elke dag gesteld. Aan praktische vragen en hulp voor verzorging was ze meer gewend. Ze dacht even na en vroeg ons even te wachten. Ze kwam terug: “Dat is mijn beeldje van Pater Damiaan, het is mij heel erg dierbaar. Het staat bij mij en het geeft mij steun en kracht.“
Ik had het graag gefotografeerd. Daar was ze duidelijk mee in de wolken! Ze zette het op een tafeltje. Ze straalde om die waardering voor haar beeldje en ze was duidelijk gelukkig met die aandacht voor Pater Damiaan.

copyright Louisa Janssens

copyright Louisa Janssens

Mijn vermoeden was juist: in Tremelo leeft Pater Damiaan verder.
Maar ook op vele andere plaatsen. Gewoon over de hele wereld, wordt hij vereerd en nagevolgd om mensen nabij te zijn, mensen die het moeilijk hebben en die zich wel eens ten einde raad weten, die zo blij zijn met een beetje aandacht en vriendelijke verzorging.  Velen, ook vele jongeren engageren zich om de acties rond Pater Damiaan te ondersteunen.

Ruben Boon, projectleider ‘Damiaan Vandaag’, schrijft:
Damiaan leeft verder in ons telkens als we iets goeds, iets kleins of iets groots, doen voor iemand anders. Als we geen oogkleppen opzetten maar opzij durven zien, naar mensen aan de rand, die het moeilijk hebben, nood hebben aan een luisterend oor, een schouderklopje, een helpende hand, dan leeft Damiaan verder in en onder ons. En zo gaan vele mensen, elke dag opnieuw, bewust en onbewust, in Damiaans voetsporen, door gewoon mens te zijn voor de mensen!”

Daar mogen we zeker van zijn: Pater Damiaan blijft inspireren om mensen, vaak totaal afgeschrevenen, liefdevol te helpen en te begeleiden.Toen ik weer thuis was, keek ik toch even naar “mijn” Damiaan!
Knipoogde hij nu niet terug?

Louisa Janssens

Foto’s: copyright Louisa Janssens

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s