Damiaan wordt ridder

Eenmaal terug in de hoofdstad Honolulu deed prinses-regent Liliuokalani het nodige om Pater Damiaan namens haar broer koning Kalakaua de eer te betuigen die hem volgens haar toekwam en hem te verheffen tot Knight Commander in the Royal Order of Kalakaua. Een grotere koninklijke eer kon een onderdaan van het koninkrijk Hawaii niet te beurt vallen. Enkele dagen na haar bezoek schreef ze een brief aan Damiaan waarin ze haar erkenning uitdrukte ‘voor de trouw en de geduldige, liefdevolle zorg waarmee u zich inzet voor het fysieke en spirituele welzijn van diegenen die noodzakelijkerwijs verstoken zijn van de zorgen van familie en vrienden’.

Hij deed zijn uiterste best het lijden van haar zieke onderdanen te verlichten welke geloof of levensovertuiging ze ook aanhingen. En zij stak haar bewondering hiervoor niet weg. De koninklijke familie droeg bisschop Herman Koeckemann op Damiaan persoonlijk te gaan bezoeken en hem plechtig de medaille te overhandigen. De monseigneur voelde de zeeziekte al opkomen en had bovendien een panische angst voor lepra. Het was een mooie plechtigheid. De hele nederzetting, zieken en gezonde helpers, katholieken en protestanten, kwamen samen om feest te vieren. Een barbecue op zijn Hawaiiaans was de kers op de feestelijke dag.

Damiaan genoot ervan maar bleef met de voeten op de grond. Hij was niet naar Molokaï gegaan voor een decoratie. Toch betekende deze publieke erkenning en waardering door het Hawaiiaanse koningshuis dat bovendien protestants was, heel wat in de ogen van de buitenwereld. De Hawaiiaanse pers berichtte enthousiast. De Hawaiian Gazette schreef: “Pater Damiaan ontvangt een ereteken voor zijn belangeloze diensten waartoe weinig mensen in staat zouden zijn. We hebben altijd naar het werk van deze man gekeken als één van de nobelste dingen die een mens kan doen”.

Damiaans naam en faam verspreidde zich nu ook buiten de Hawaii-eilanden groep. Damiaan wekte in heel de Angelsaksische wereld, in Engeland en Amerika, bewondering en solidariteit. Het waren overigens vooral de protestanten die Damiaan tot een beroemdheid maakten en hem materieel ter hulp schoten. Terwijl Damiaans ster rees, lag de decoratie ergens in een hoekje te verstoffen en ging de held van Molokaï onverminderd voort met zijn liefdeswerk voor de melaatse mensen van Molokaï, door de samenleving opgegeven maar niet door God verlaten.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s