Een bijzondere brief aan Damiaan

Bij het Damiaanbeeld van André Verbruggen in de voortuin van het Damiaanmuseum vonden we volgende anonieme brief aan Damiaan:

Beste, Heilige, Grote Damiaan

Ik ben blij dat ik hier bij u mag staan. Niet alleen omdat we vandaag na een helse lange, natte, vermoeiende tocht er eindelijk zijn geraakt. Maar vooral om u te danken… niet voor de bakken regen die we over ons heen kregen. Sta me toe een beetje vrijpostig te zijn: je had wel voor een beetje zon kunnen zorgen. Maar zo kennen we jou een beetje… je bent altijd al een dwarsligger geweest. En het is nu net dat wat u siert.

Zonder jouw doorzettingsvermogen om op te komen voor de zwaksten, de zieken, de kreupelen, de verstotenen, de melaatsen van jouw tijd had je nooit de geschiedenisboeken gehaald. Maar dat was ook het minste van jouw zorgen. Je bedelde, je smeekte, je werkte, je bad voor jouw melaatsen… als zij er maar beter van werden! Wat de rest van de wereld van je dacht, kon je gestolen worden.

Het deed me deugd de voorbije maanden op jouw inspiratie te mogen rekenen. Van bij het begin was jij de man die me JA deed zeggen om volop voor dit project te gaan. Ik heb heel veel aan jou gedacht toen ik in India was, eigenaardig dat foto’s deden vermoeden dat je als een schaduw met ons mee ging. Toch voelde ik me soms bijzonder klein. Ik herinner me de staatskolonie met lepra-patiënten, de verstotenen van vandaag. Ik vond het moeilijk om die mensen nabij te zijn, te omhelzen, ze aan te raken… Gelukkig werd ik anderzijds van de ontmoeting met Ovuraj, Pappattia, Gopi, Arun, Anita, … Hoewel zij allemaal getroffen werden door lepra of tuberculose straalden ze van vreugde. Groot is mijn bewondering voor mensen als Anthony en Manikham. Helden die, geïnspireerd door jou, zich van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat inzetten voor hun zieken. Dagelijks denk ik aan hen terug… Deze ontmoetingen staan op mijn netvlies gebrand.

Ik ben zeer gelukkig dat ik na mijn thuiskomst de verhalen met zovele collega’s, leerlingen, vrienden en familie heb kunnen delen. Dankbaar ben ik om het  enthousiasme waarmee we met zovelen ons hebben ingezet om voor mensen met lepra en tuberculose het verschil te maken.

Heilige Damiaan, we delen hetzelfde geloof, vanuit die overtuiging wil ik hier graag met u enkele ogenblikken in stilte bidden.

Goede God,
Wij zijn u dankbaar om het getuigenis van pater Damiaan,
Wij zijn u dankbaar om de warme ontmoetingen in India,
Wij zijn u dankbaar om de gulheid waarmee mensen, mens kunnen zijn voor elkaar.

Geef ons het nodige doorzettingsvermogen om te blijven opkomen voor mensen die het minder goed hebben, veraf en dichtbij.
Geef ons de nodige kracht om te blijven hopen dat het anders kan.
Dit vragen we u voor vandaag en morgen.

Onze Vader…

Amen.

Copyright afbeelding: Damiaan Vandaag

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s