Prinses op bezoek

Terwijl haar broer en koning van het koninkrijk Hawaii, Kalakaua, een wereldreis maakte en in dat kader ook een bezoek bracht aan België, bezocht zijn zus en plaatsvervanger de prinses en latere koningin Liliuokalani, in september 1881 de melaatsen van Molokaï. De bewoners van de melaatsennederzetting lieten niets aan het toeval over en bereidden een onvergetelijke ontvangst voor. Zestig ruiters, voor de gelegenheid in het rood en zwart uitgedost, en 800 nieuwsgierigen stonden de prinses aan de landingsplaats op te wachten en ontvingen haar met een warm aloha. Regeringscommissaris Rudolf Meyer en pater Damiaan namen de prinses mee op verkenningstocht. Ze ging op bezoek bij enkele melaatsen thuis en bezocht ook het jongens- en meisjesweeshuis. Ze drong erop aan ook een bezoek te brengen aan het hospitaal hoewel Damiaan en Meyer het haar afraadden. De prinses was niet opgewassen tegen het tafereel van ontmenselijkte gezichten en verminkte lichamen. Ze sprak met een melaats meisje dat er erg aan toe was en ging nadien vol tranen naar buiten. Toen ze weer afscheid nam, bracht het meisjeskoor nog enkele liederen en serenades. De prinses drukte haar bewondering uit voor de moed en doorzetting van de inwoners van de nederzetting. Ze was fier omdat ze gescheiden van hun dierbare familie en vrienden, dapper pijn en leed bleven dragen. Ze kreeg een krop in de keel, liet de tranen stromen en kreeg geen woord meer gezegd. Het koninkrijk zou er alles aan doen om leven en welzijn van de zieken in de melaatsenkolonie te verbeteren, zo verzekerde ze.

Advertenties

Damiaan wandelt opnieuw door Tremelose straten

Op zondag 24 september 1989 ging er ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van het overlijden van Pater Damiaan (15 april 1889) een historische Damiaanstoet door de straten van Tremelo.

Laten we de toenmalige burgemeester van Tremelo, Louis Haegemans, aan het woord over dit bijzondere massaspektakel rond Damiaan, hun ‘wereldburger’:

1989 is een uitzonderlijke gelegenheid geworden om het leven en het werk van Pater Damiaan opnieuw te accentueren en te belichten. Zowel internationaal, nationaal als plaatselijk, herdenken wij, onder de hoge bescherming van Hunne Majesteiten de Koning en de Koningin, de honderdste verjaardag van het overlijden van Pater Damiaan De Veuster, een koppig, sociaalbewogen en vastberaden Tremelonaar, die de wereld toonde dat iedereen recht heeft op eerbied, geborgenheid, verzorging en hulp.

De bewondering voor zijn heroïsch gedrag is bij de Belgische bevolking nog steeds zeer groot. Over godsdienstige overtuiging en politieke opvatting heen wordt hij geëerd als een nationale held met internationale dimensie.

Vandaag, 24 september, heet de gemeenschap van Tremelo U allen hartelijk welkom op deze “Historische Damiaanstoet”, georganiseerd met meer dan 2700 deelnemers, 16 praalwagens, 9 muziekkapellen en 200 ruiters.

Wij zijn ten zeerste vereerd Z.K.H. Prins Albert en Prinses Paola, Godfried Kardinaal Danneels, leden van de nationale en Vlaamse regering en tal van andere hoogwaardigheidsbekleders in ons midden te mogen begroeten.

Ook U allen die van heinde en verre komt om te kijken naar de stoet ter ere van Damiaan, zijn wij zeer erkentelijk.

Tenslotte danken wij allen van harte die door hun maandenlange vrijwillige inzet deze viering hebben mogelijk gemaakt. Wij hopen tevens dat dit herdenkingsjaar een hernieuwde stap mag zijn tot een volledige uitbanning van de lepra.

Louis HAEGEMANS
Burgemeester van Tremelo

Tremelo, 24 september 1989

 

Afbeelding: copyright Damiaan Vandaag

Ons muziekhandschrift wordt gerestaureerd!

Eind juni sloten we onze boekensteuncampagne succesvol af. We zamelden 7330 euro in voor ons Hawaiiaans muziekhandschrift. Met dat bedrag krijgt het handschrift een deskundige conservatie- en restauratiebehandeling om dan nadien in het voorjaar van 2015 opnieuw te kunnen schitteren in een concert en in een expo in KADOC. Op donderdag 18 september namen we afscheid van het muziekhandschrift en brachten we het voor restauratie naar het atelier van onze restaurator. We deden dat in stijl met een fotograaf, een cameraman en zelfs een chauffeur. In de hoofdrol: Ruben Boon, Patrik Jaspers (cameraman van dienst), Luc Behets (vrijwilliger in ons archief en fotograaf van dienst), Remi Jacobs (chauffeur van dienst) en Myriam Van herck (restaurator).

Zie hieronder een beeldreportage van dit bijzondere afscheid

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Een bijzondere brief aan Damiaan

Bij het Damiaanbeeld van André Verbruggen in de voortuin van het Damiaanmuseum vonden we volgende anonieme brief aan Damiaan:

Beste, Heilige, Grote Damiaan

Ik ben blij dat ik hier bij u mag staan. Niet alleen omdat we vandaag na een helse lange, natte, vermoeiende tocht er eindelijk zijn geraakt. Maar vooral om u te danken… niet voor de bakken regen die we over ons heen kregen. Sta me toe een beetje vrijpostig te zijn: je had wel voor een beetje zon kunnen zorgen. Maar zo kennen we jou een beetje… je bent altijd al een dwarsligger geweest. En het is nu net dat wat u siert.

Zonder jouw doorzettingsvermogen om op te komen voor de zwaksten, de zieken, de kreupelen, de verstotenen, de melaatsen van jouw tijd had je nooit de geschiedenisboeken gehaald. Maar dat was ook het minste van jouw zorgen. Je bedelde, je smeekte, je werkte, je bad voor jouw melaatsen… als zij er maar beter van werden! Wat de rest van de wereld van je dacht, kon je gestolen worden.

Het deed me deugd de voorbije maanden op jouw inspiratie te mogen rekenen. Van bij het begin was jij de man die me JA deed zeggen om volop voor dit project te gaan. Ik heb heel veel aan jou gedacht toen ik in India was, eigenaardig dat foto’s deden vermoeden dat je als een schaduw met ons mee ging. Toch voelde ik me soms bijzonder klein. Ik herinner me de staatskolonie met lepra-patiënten, de verstotenen van vandaag. Ik vond het moeilijk om die mensen nabij te zijn, te omhelzen, ze aan te raken… Gelukkig werd ik anderzijds van de ontmoeting met Ovuraj, Pappattia, Gopi, Arun, Anita, … Hoewel zij allemaal getroffen werden door lepra of tuberculose straalden ze van vreugde. Groot is mijn bewondering voor mensen als Anthony en Manikham. Helden die, geïnspireerd door jou, zich van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat inzetten voor hun zieken. Dagelijks denk ik aan hen terug… Deze ontmoetingen staan op mijn netvlies gebrand.

Ik ben zeer gelukkig dat ik na mijn thuiskomst de verhalen met zovele collega’s, leerlingen, vrienden en familie heb kunnen delen. Dankbaar ben ik om het  enthousiasme waarmee we met zovelen ons hebben ingezet om voor mensen met lepra en tuberculose het verschil te maken.

Heilige Damiaan, we delen hetzelfde geloof, vanuit die overtuiging wil ik hier graag met u enkele ogenblikken in stilte bidden.

Goede God,
Wij zijn u dankbaar om het getuigenis van pater Damiaan,
Wij zijn u dankbaar om de warme ontmoetingen in India,
Wij zijn u dankbaar om de gulheid waarmee mensen, mens kunnen zijn voor elkaar.

Geef ons het nodige doorzettingsvermogen om te blijven opkomen voor mensen die het minder goed hebben, veraf en dichtbij.
Geef ons de nodige kracht om te blijven hopen dat het anders kan.
Dit vragen we u voor vandaag en morgen.

Onze Vader…

Amen.

Copyright afbeelding: Damiaan Vandaag

Damiaangebed

Lut Debroey schreef een mooi Damiaangebed voor het tijdschrift Mensen Onderweg  als eerbetoon aan de ‘timmerman van Molokaï’:

Damiaangebed

je hebt heel wat getimmerd in je leven
aan kerken, wegen, mensen, aan jezelf
je had alleen de hemel als gewelf
en al de rest is jou erbij gegeven

een paradijselijk eiland met melaatsen
een tuin van graven, geuren van bederf
verweerde bergen die de schreeuw weerkaatsten
van de verlaten kudde op je erf

maar ook een groot geloof in God, je Vader
de troost van brood en wijn en van gebed
de zekerheid dat Hij ook in dat kader
de bakens van zijn liefde had gezet

zoals jij leefde was je nergens veilig
je hebt de weg van Christus willen gaan
zo’n leven is niet zalig maar wel heilig
je blijft ons inspireren, Damiaan.

Lut Debroey