Het bijzondere geluk van een kersvers priester

Ook aan zijn broer Pamfiel schrijft hij over zijn priesterwijding op 21 mei 1864, in zijn brief van 23 augustus 1864. Het was een bijzondere ervaring zo ver weg van familie en vrienden, in een vreemd land, na een opleiding in sneltreinvaart:

Wat was onze voorbereiding toch kort voor zo’n verheven ministerie! We werden ’s zaterdags  gewijd. De dag erna celebreerden wij onze eerste H. Mis in de kathedraal van Honolulu.  Je herinnert je wel de heerlijke emotie die je onderging op de dag dat je het geluk had om voor het eerst naar het altaar te gaan om het Heilig Offer voor onze redding op te dragen. Ik maakte dat ook mee, maar met één verschil: jij had familie en bekenden en medebroeders om je heen die allemaal goed praktiserend waren , terwijl mijn gelovigen bestonden uit verse christenen… Ondanks mijn ongevoeligheid leek mijn hart als was te smelten toen ik voor het eerst het heilig brood uitreikte aan een honderdtal mensen hier. In werkelijkheid dacht ik sterk hieraan: verschillenden van de mensen die ik voor me zag, in het wit gekleed en ingetogen naar de communiebank komend, hadden misschien vroeger een knieval gemaakt voor afgoden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s